KORONA GÜNLERİMİZ-41

Ana Sayfa » Köşe Yazarları » KORONA GÜNLERİMİZ-41
Paylaş
Tarih : 09 Haziran 2020 - 12:00

Geride kalan 40 yazımda küresel salgının Türkiye ve elbette Simav’ımızdaki yol haritasından söz ettim.
Zaman zaman dünyada yaşananları, çoğu zaman da ülkemizde ve Simav’da olanları aktardım.
Gün geldi yetkilileri gösterdikleri başarılarla ilgili olarak takdir ettim, gün geldi görülmeyen eksiklikleri hatırlatarak eleştirdim.
Bu yolculukta en çok zorlandığım ise; insanları uyarmak, yaptıkları hataları onlara hatırlatmak ve yapılması gerekenleri; Evde Kal, Maske, Sosyal Mesafe ve Dezenfekte-Hijyen olarak yazdıkça yazmak oldu.
***
Bu hayati konumuza bugün farklı bir açıdan bakarak insanlarımıza Korona ile hiç alakası olmayan bir hikâyeyi, hikâye sonucunda da hikâyenin bizlere verdiği dersin ana fikrini sizlere aktaracağım.
Hadi buyurun..
***
“Warwick”
Yıllar sonra doğduğu çiftliği ziyaret etmek için arabası ile yola çıkan adam bir anda arabasını tarlaların arasında bir yerlerde çamura saplanmış bir halde bulmuştu. Araba ne ileri ne de geri gitmiyor, lastikler patinaj yapıyordu. Bir süre direksiyon gaz ve vitesle uğraştı durdu sonra da yakında görünen bir çiftliğe yürüyerek gidip yardım istemeye karar verdi.
Çiftlikte bulduğu yaşlı köylü adamı dinledi, bulunduğu yerden arabanın saplandığı yere ve arabaya baktı, sonra da; “Yaşlı Warwick halleder” diye mırıldandı ve ayağa kalkıp çiftliğin ahırına doğru yürümeye başladı.
Adam Warwick’in kim olduğunu düşünerek takip ettiği yaşlı köylünün ahırdan yaşlı ve kör bir katırı çıkardığını şaşkınlıkla gördü.
Warwick; bir şehrin adıdır ve batıda çiftlik hayvanlarına sevilen insanların ve şehirlerin isimlerini vermek garip değildir. Çiftçi bir balya da kalın halatı yüklendi ve arabanın yanına katır, çiftçi ve kazazede birlikte gittiler. Yolda adam çiftçinin elinde kamçı olmadığını fark etti ve şaşırdı.
Arabanın yanına geldiklerinde çiftçi halatın bir ucunu arabanın tamponuna diğer ucunu da Warwick’in koşumlarına bağladıktan sonra da bağırmaya başladı; “Hadi Jack, hadi Ted, ha gayret Fred!, hadi davran Warwick!”
Yaşlı katır ismini en sonunda duyduğu anda büyük bir gayretle ileri atıldı ve arabayı saplandığı çamurdan çekti çıkardı.
Adam çelimsiz yaşlı katırın gücüne şaşkınlıkla baktı sonra da köylüye teşekkür etti ve sordu; “Neden Warwick’in ismini söylemeden önce o kadar isim saydın?” Köylü güldü ve soru ile cevap verdi;
“Warwick’in kör olduğunu görmedin mi?” ve konuşmasını sürdürdü “Kendisini bir takımın parçası hissedince Warwick hep daha becerikli olur. Eğer kör olmasa idi çamura gömülmüş arabayı asla yalnız başına çıkaramazdı. Bu kadar ismi sıraladığım zaman kendisi ile birlikte çalışan bir kaç katır daha olduğunu sandı, heyecana kapıldı ve üstüne düşeni yapmak için olanca gayretini verdi”
Öyküde biri aritmetik öbürü geometrik olarak fayda arttıran iki kavram görüyoruz; “Yardım” ve “dayanışma”! Bu öyküde dayanışmanın kendisi yok ama ruhu bile yeterli olmuş.
Dünyada ve Latin Amerika’da “vicdanın sesi” olarak nitelendirilen yazar Eduardo Galeano ne güzel özetlemiş?; – Ben “Yardım” a inanmam. “Dayanışma”ya inanırım. Yardım çok vertikal “(dikey) yukarıdan aşağı doğru bakan bir ilişkidir. Dayanışma ise horizontaldır (Yatay) Ötekine saygıyı ifade eder ve ondan öğreneceğin şeyler olduğunu hissettirir.
Yardımlaşmanın olmadığı bir dünya cehennem gibi olurdu. Ama dayanışmanın -Hele “öteki” ile birlikte yapılabilirse – olduğu bir dünya cennet olur.
Bunun için de kafayı değiştirmek gerekiyor. Sizin gibi düşünen ve davrananlarla tabi ki dayanışma kolay olur. Ama sizin gibi düşünmeyen “sizden” olmayanlarla ortak hedef ve üslubu yakalayıp dayanışmayı yaratabilirseniz üretilen fayda eşsiz olur. Dayanışmayı yaratabilmek en büyük mücadelelerin kazananı olmaktan bile daha değerlidir.
***
SÖZÜN ÖZÜ:
Hikâyenin sonunda; “Dayanışmayı yaratabilmek en büyük mücadelelerin kazananı olmaktan bile daha değerlidir” şeklindeki ifade bana göre Korona Günlerimizden tam bir zaferle çıkmamız için herkesin dayanışma içinde olması gerektiğini açıkça anlatıyor.
Gözleri görmeyen bir katırın, sanki varmışçasına diğer hemcinsleriyle birlikte yüreğinde taşıdığı birlikte mücadele etme kararlılığı, aynı yolun yolcusu olmaları, bizlerinde herkesi tatlı dille, güler yüzle uyarması, teşvik etmesiyle mümkündür.
Kendimizin, ailemizin, çocuklarımızın hatta torunlarımızla ülkemizin geleceğine Warwick’in kararlılığıyla ulaşmalıyız.
KOVID-19 mücadelemizde zafere giden yolda başarıyla yürümek, böyle dayanışmalarla, kararlılıklarla mümkündür.

Etiketler :

SPONSOR REKLAMLAR

BENZER HABERLER

KORONA GÜNLERİMİZ 339

”20 AY ASKERLİK GİBİ” Tam 20 ay ya da yaklaşık 610 gün.. Ne çileler çektik, ne tehlikeler atlattık. Kimisi nezle ile gribi, kimisi Koronavirüsle

KORONA GÜNLERİMİZ 338

”Kafalar karışık..” Pandemiyle mücadele sürerken bilindiği gibi Sağlık Bakanlığı Bilim Kurulu üyelerinin açıklamaları da aylardır

KORONA GÜNLERİMİZ 337

”Aşı Olmak – Olmamak” İçinde bulunduğumuz Koronavirüsle mücadele sürecinde her türlü sosyal ve kültürel etkinliklerin pandemi kuralları